By Archbishop Thomas Wenski - The Archdiocese of Miami
Homily by Archbishop Thomas Wenski at Mass at Sts. Peter and Paul Cathedral in the Dioce of Gliwice, Poland celebrating the Feast of Corpus Christi (Boże Ciało). Thursday, June 4, 2026.
W święcie Bożego Ciała składamy Bogu dziękczynienie za dar Eucharystii. W Eucharystii chleb i wino stają się Ciałem i Krwią, Duszą i Bóstwem naszego Pana Jezusa Chrystusa. W Eucharystii Święty Bóg zbliża się do nas; Komunia Święta wprowadza nas w rodzinną bliskość z naszym Zbawicielem, który, oddając nam samego siebie, czyni nas uczestnikami obiecanej dziedzicznej wieczności.
Eucharystia jest niezastąpionym pokarmem, który podtrzymuje nas, gdy przemierzamy pustynię tego świata — wysuszoną przez systemy ideologiczne i ekonomiczne, które nie sprzyjają życiu, lecz je raczej tłamszą... świata, w którym dominuje logika władzy i posiadania, zamiast logiki służby i miłości; świata, w którym nierzadko triumfuje kultura przemocy i śmierci”. (Benedykt XVI)
Potrzebujemy tego chleba, aby wzrastać w miłości, gdyż tylko miłość pozwoli nam rozpoznać oblicze Chrystusa w twarzach naszych braci i sióstr. Uczestnictwo katolików we Mszy Świętej —i, rzecz jasna, godne przyjmowanie Komunii — nie oddala nas od zaangażowania w sprawy świata. Przeciwnie: Eucharystia pogłębia naszą odpowiedzialność wobec świata, w którym żyjemy. Chrystus — obecny w Eucharystii, w swoim Ciele i Krwi — wzywa nas do budowania świata bardziej ludzkiego, bardziej sprawiedliwego i bardziej zgodnego z Bożym zamysłem.
Bóg ofiarowuje się nam w Eucharystii – i czyni to, ponieważ nas kocha – ale ta Jego miłość wobec nas jest ryzykowna. To On ryzykuje odrzuceniem; ryzykuje zdradą; ryzykuje brakiem uznania. Dzięki Bogu, że ta Boża miłość nie jest taką która szacuje opłacalność, bo bylibyśmy raczej marną inwestycją.
Bo przecież nie ma takiego człowieka, który może powiedzieć, że nigdy nie odrzucił Bożej miłości. Kto z nas może powiedzieć,że nie zdradził Boga, lub że nie zawsze umiał Go docenić?My wiemy, że Eucharystia nie jest wynagrodzeniem za dobro,ale raczej mocą dla słabych, dla grzeszników, jest przebaczeniem. One jest zachętą, która pomaga nam kroczyć z Panem po tej ziemi,jako Jego uczniowie, ku naszej niebieskiej ojczyźnie. Dlatego podczas każdej Mszy Świętej, zanim podejdziemy do Komunii Świętej, powtarzamy słowa setnika:
Panie, nie jestem godzien, abyś przeszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja”.Kiedy zbliżamy się do ołtarza, my również szukamy boskiego lekarstwa, duchowego lekarstwa. Karmieni jesteśmy tym chlebem, aby stać się autentycznymi świadkami Ewangelii. Odnowieni w naszym zdumieniu nad tą wielką tajemnicą wiary” i wdzięczni za dar, który daje nam Chrystus ofiarowujący się nam w Eucharystii, my odpowiadamy poprzez naszą służbę i uczynki miłosierdzia. Nasza komunia z Chrystusem powinna bowiem prowadzić nas do głębszej komunii z innymi,których w Chrystusie rozpoznaliśmy jako naszych braci i siostry.Sercem chrześcijańskiego kultu, źródłem i szczytem naszego życia jako katolickich chrześcijan,jest Ofiara Jezusa Chrystusa,sakramentalnie uobecniona w Eucharystii. Nasza wiara w Rzeczywistą i Prawdziwą Obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie czyni nas katolikami. Eucharystia jest Sakramentem Jedności, więzią Miłości, obietnicą przyszłej chwały. To w Eucharystii chwała zstępuje na ziemię,a blask Boży zstępuje na naszą teraźniejszość, jakby sam czas został objęty boską wiecznością. Innymi słowy, możemy powiedzieć,że podczas każdej Mszy Świętej niebo calumet ziemię. W ten sposób Bóg jest blisko nas, głęboko z nami zjednoczony, a my z Nim.
Adoracja Bożego Ciała, które stało się chlebem łamanym z miłości, jest najskuteczniejszym i najmocniejszym lekarstwem na pogaństwo naszych czasów, jak to było w przeszłości.
Klęczenie przed Najświętszym Sakramentemjest wyznaniem wolności: kto pochyla się przed Jezusem, nie może i nie powinien korzyć się przed żadną ziemską władzą, jakkolwiek potężna by ona nie była. Kłaniamy się Bogu, który pierwszy pochylił się nad ludzkością, jak Dobry Samarytanin, aby nam pomóc i przywrócić nas do życia, i który uklęknął przed nami,aby umyć nasze brudne stopy”.
W Eucharystii Chrystus pozostawił nampamiątkę swojej ofiarnej i nieskończonej miłości. Kościół ma w tym sakramencie Eucharystii wszystko,co niezbędne do jego dziejowej wędrówki, aby głosić Królestwo Boże wszystkim. Dlatego dziś, w święto Bożego Ciała, zazwyczaj odbywają się procesje z Najświętszym Sakramentem po ulicach miast i wiosek. Procesje na ulicach są sposobem na ukazanie naszego pragnienia,aby Chrystus był obecny w naszym codziennym życiu, aby szedł tam, gdzie my chodzimy,i żył tam, gdzie my żyjemy.
